Aanwezigheid van aanhangwagens op kampeerpercelen

Vandaag verscheen in de Standaard een artikel over het hoge aantal vragen dat sinds deze legislatuur wordt afgekeurd in de commissies van het Vlaams Parlement.

In het artikel wordt een aantal afgekeurde vragen opgelijst, waaronder een vraag van Cindy Franssen over het plaatsen van aanhangwagens op kampeerpercelen. De titel van de vraag zegt echter niets over de relevantie ervan. De problematiek die u in de vraag kan nalezen, is door het middenveld weldegelijk als een relevant probleem aangeduid. De Vlaamse regelgeving was op dit vlak niet duidelijk waardoor er op de vele kampeerterreinen die Vlaanderen rijk is, problemen ontstonden. Wie zijn wij om de problemen van de kampeerders als niet relevant te beschouwen? En is de kwaliteit van de Vlaamse regelgeving dan ook niet belangrijk? 

Ondertussen bevestigde de Vlaamse administratie dat het probleem opgelost en de doorbraak gerealiseerd werd naar aanleiding van de tussenkomst van Cindy Franssen.

Klik hier om de nota te lezen die Cindy Franssen schreef naar aanleiding van het niet goedkeuren van deze vraag. Het al dan niet goedkeuren van vragen is de verantwoordelijkheid van de voorzitter van de  commissie. Het probleem reikt verder dan enkel de voorzitter van de commissie. De reglementering voor het al dan niet goedkeuren laat te veel ruimte voor interpretatie. Het gevolg is bekend. Daarbij komt nog dat elke volksvertegenwoordiger op de vragen van anderen kunnen tussenkomen waardoor het debat vaak een hoog cafégehalte krijgt en wegens tijdsgebrek de commissievoorzitter zich genoodzaakt ziet om heel wat vragen af te keuren. Cindy vindt het eigenaardig dat dit probleem zich niet voordoet bij het stellen van vragen in de Senaat. Misschien kan Vlaanderen hier nog iets van het federale niveau leren?